ТҮҮХЭТЭЙ

1. тэмд. н. ямар нэгэн хугасаа дотор үргэлжэлһэн (имеющий историю, исторический): Урда эртын түүхэтэй хитад торгон, шэл шаазан тухай хэлээд яахамнайб! (Д. Батожабай); хэдэн зуун жэлэй түүхэтэй олон зуун жэлнүүд соо байһан, үргэлжэлһэн (имеющий многовековую историю); 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. нюуса бэшэ, мэдэгдэнхэй, мэдээжэ, мэдүүһэтэ (известно, что…): «Эсэгын хүбүүн иимэл байха ёһотой» гэжэ омогорхолтойгоор хаан хэлээ гэһэн түүхэтэй юм (Ш.-Н. Цыденжапов).