ТҮҮХЭТЭ

тэмд. н. 1) түүхэдэ хабаатай, түүхэдэ ороһон, түүхын (исторический): Буряадай түүхэтэ зохёолнууд монгол угай бэшэгүүдэй маягаар найруулагдаһаншье һаа, Талын дүүмэнүүдэй бодото баримтануудта үндэһэлэгдэһөөрөө сэнтэй юм (Л. Бадмаева); түүхэтэ ябуулга түүхэдэ болоһон ябуулга (исторические дела); 2) шухала, суутай, гарамгай, ехэ удхатай (знаменательный, выдающийся): Нилээд удаан арсалдаануудай удаа 1915 ондо Хяагта хотодо ород-монгол-хитадай гурбан талын түүхэтэ хэлсээн баталагдаа юм (А. Батомункуев); түүхэтэ илалта шухала, суутай, гарамгай дай даралга (историческая победа): Харин фашис Германиие бута сохилсоод, түүхэтэ илалта туйлалсаһан зоной намтар һонигүй байха гэжэ яахаб даа?! (А. Жамбалон).