СООРОХО

үйлэ ү. 1) нүхэтэй болохо, хахарха (продырявливаться): Ольбо унахаһаа урид гэрэйнгээ дээбэри, туургануудые дэлгээжэ, соороһон, нимгэрһэн газартань халааһа табина (Б. Санжин, Б. Дандарон); тамхинай галда соорохо тамхинһаа нүхэн болотороо шатаха (прожигаться сигаретами): Доржи Цыренович ардагар заахан аад, ангаһан, тамхинай галда эндэ тэндээ соороһон гимнастёркодоо багтажа ядаһан хэбэртэй (Ж. Тумунов); элэжэ соорохо нүхэнэй гаратар элэхэ (протираться); оёороо соороһон тэнгэри ужаг бороогой хэдэн үдэр тогтонгүй ороходо хэлэдэг үгэ (небо с протекающим дном): Тээ нэгэ хэды болоод, үнөөхи хүмнай үдэр һүнигүй «энэ оёороо соороһон тэнгэриһээ гоожожол гоожожол» байһан бороое хараажа оробо (А. Жамбалдоржиев); 2) шуһанай гүйдэлэй муу болоходо арһанай гэмтэхэ (появляться – о пролежнях): Үни удаан хэбтэридэ хэбтэһэн тэрэ хүнэй хоёр һүүжэнь соорожо, шарха болохоһоо гадна элдэб хубиин шалтагаанһаа болоһон үнэр гээшэнь хүнэй тэсэхээр бэшэ байһан юм (Д. Батожабай).