СОХО I

юум. н. бэень 0,25 мм – 15 см ута, олон түрэлтэй, байдалынь ондо ондоо, хатуу хальһатай, жэгүүртэй хорхой шумуул, заримань ашаг туһатай, заримань хоротойшье байдаг (жук): Харгы дээрэ Аламжын гарахада, үлхөөтэй хара сохонууд мэтэ, олон сарнуудые хүллэһэн хоёр тэргэ хойно хойноһоо һубарилдан, һолжоржо ябаба (Д. Батожабай); сохо хорхой а) хатуу хальһатай, жэгүүртэй хорхой (жук, жуки): Тэрэшни огородой, тарималай, ойн модоной набшаһа сохо хорхойһоо хамгаалан сахидаг хүнэй туһалагшад, ехэ туһатай амитад ха юм (Ч. Цыдендамбаев); б) хорхой шумуул (насекомые): Тэндэ байһан түмэр домбо соо хахуулида үлгэхэ гэжэ үбгэнэй бэлдэһэн сохо хорхой исална (Ч. Цыдендамбаев); майн сохо олон янзын үнгэтэй, урда далабшань хатуу, хойто далабшань хальһатай нэгэн түрэл хорхой, жуулга (майский жук); тэбтээр сохо лама хорхой (божья коровка); ◊ сохо хорхойн хүнэһэн болохо үхэхэ, хосорхо, шархяа хатааха (умереть, сдохнуть): Гахайдаа үгэдэг угаадаһаараа шамайе тэжээгээгүй һаамни, сохо хорхойн хүнэһэн болоһон байха һэнши! (Д. Эрдынеев); ○ хорхой гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.