СИИДЭМ

1. тэмд. н. сиибэгэр, хүхэльбэ сагаан, сэгээбэр (сизый, прозрачно-голубой): Булта һэр-мэр гэлдэнхэйнүүд, шарайнуудынь һарын сиидэм гэрэл доро ямар бэ даа нэгэ тон һүрөөтэй, шиидэнгеэр харагданад (С. Цырендоржиев); сиидэм манан сэгээн, сэнхир хүхэ уняар (сизый дым): Тэрэ үриингөө хүн боложо хүдэржөөд, хара архиин, хүхэ тамхинай сиидэм манан соо төөрижэ ябахадань, ямар эхын зүрхэн гэмшэхэгүйб даа (Ц. Дабаа); 2. юум. н. һү уһатай холижо бусалгаһан ундан, үбшэн хүндэ, мүн багашуулда уулгадаг байгаа (кипячёная с молоком вода, питьё, употреблявшееся в жаркое время): Дэлгэрэй Сэсэгмаада сиидэм бусалгажа байхадань, газаань бүдүүн хоолойтой хүнэй… (Ж. Тумунов); Хүндэ хара уһа хэжэ үгэхэдэ – нүгэл, тиимэһээ һү дуһаажа, аяга соо сиидэм болгожо үгэхэ (Ц. Батоева).