СЭДЬХЭЛГҮЙ

1. тэмд. н. үрбэдэхэгүй, муу зосоохитой (бездушный): – Нюдарган гээшэмнай баһа алиш талаараа хүн бэшэ, сэдьхэлгүй муухай байна даа, – гэжэ хэлээд, һанаа алдана (Ц. Дон); хайрлаха сэдьхэлгүй а) үрбэдэхэгүй (бездушный): Хаанаhаа иимэ хайрлаха сэдьхэлгүй үри түрөөб? Эсэгэнь ходол хүн зондо туhалхал гэжэ ябагша hэн (Г.-Д. Дамбаев); б) һэшхэл һэбээгүй, һэшхэл һэнгэргүй (бессовестный): Яагаа һэшхэл һэбээгүй, хайрлаха сэдьхэлгүй золигбши?! (С. Цырендоржиев); 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. һанахагүй, бодохогүй (не помышлять о чём- л.): Х оёр нүхэрэй хоорондо яһа хаяха сэдьхэлгүйгшэб.