САНААР

, санваар юум. н., будд. 1) шажанай ёһоор сахижа ябаха дүрим, һахил, тангариг (обет); гэлэнэй санаар дээдын сахилда хүртэһэн, 253 хорюулые дүүргэхэ тангариг бариһан ламын һахил (обет гэлуна); санаар абаха һахил хүртэхэ, һахил абаха; һахил хүртэһэн хүн һамга абахагүй, архи уухагүй, тамхи татахагүй, зөөри хайхархагүй, юрэ энэ дэлхэйн баяр зугаада, баялигта тон хайхарамжагүй байха гэһэн тангариг абадаг байгаа (взять обязательство, дать обет); санаар хүртэхэ шажанай солотой болохо (принимать посвящение в духовное звание): Монголдо байхадаа, Буддын шажанда орожо, һахил санаар хүртэһэн хүнби (Б. Санжин, Б. Дандарон); санаар үгэхэ шажанай солотой болгохо (посвящать в духовное звание); санаар сахиха һахилаа дагаха, эбдэхэгүй (соблюдать обеты); санаар бата һахилаа наринаар, нангинаар, үндэрөөр сахидаг (твёрдо соблюдающий обет); санаарһаа арсаха (гү, али бууха) һахилһаа арсаха (отказываться от обета, снимать с себя обет): Ламын санаарһаа үбгэнэй арсаһан шалтагаанай нэгэниинь энэ эхэнэр байһан юм гэжэ Дагбаев дуулаһандаа, һамганай шарайе анхаралтайгаар шэртэн хараба (В. Гармаев); Гэлэн дооромбо гэгээнһээ буужа, / Гэргэдэй хойноһоо жороолшоо. / Сахилта саарамба санаарһаа буужа, / Самгадай хойноһоо жороолшоо (Б. Мунгонов); санаар эбдэхэ тангаригаа алдаха, хаяха, сахихаяа болихо (нарушать обеты, обязательства); гурбан санаар эдэнь гэбэл, юрын амитадай санаар, нюуса тарниин санаар, бодисаданарай санаар болоно (три вида обетов); санаар сахилга тахин шүтэлгэ (культ религиозный); 2) үсөөн шажанай соло, зэргэ (сан духовный): дьякон гэһэн санаар; шажанай санаар шажанай соло (духовный сан); ○ һахил гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.