САМАРЯА(Н)

(н) 1. юум. н., түнх. сууряан (эхо; отзвук, отголосок): – Шонын улилдахые нээрээ дуулаа гээшэ гэжэ ехэтэ гайханаб. – Y бэлэй самаряанда дуулдангүй яаха юм? (Б. Ябжанов); 2. тэмд. н. олондо мэдээжэ, нэрэтэй, дуутай суутай (известный, знаменитый): Сагай hайханда ургааш, hэргээш, / Сагаан эдеэгээ элбэг дэлгээш. / Сарюун үбэлдөөш, арюун зундааш, / Самаряан ажалаар омог зандааш (Г. Чимитов).