САБ I

шангадх. част., са- гэһэн үзэгүүдээр эхилһэн үгэнүүдтэй суг хэрэгл. (усил. част. к словам с начальным са-): Уданшьегүй, тайшаагай хара азаргын толгой өөрынь зээрдэ гунантай саб сасуухан болоод, нилээд удаахан гүйлдэбэ (Ч. Цыдендамбаев); саб сагаан тон сагаан, сарьяма сагаан, сахюур сагаан (белый-пребелый): Сэсэгхэнэй эрьежэ харахада, нэгэ тон һонин, огто харагдаагүй, ута хара самсатай, саб сагаан шарайтай эхэнэр хүн сагаан гараараа хасараа баряад, үүдэнэй ойро зогсожо байба (Ч. Цыдендамбаев); саб сагаахан хун сагаан, сахилма сагаан (белёхонький, белоснежный): Шэлдэ саб сагаахан саһанууд няалдаад, гансата мүльһэлиг хүйтэн уһан болон урдашана (А. Жамбалдоржиев); саб сасуу тон нэгэ наһанай (совершенно одинаковый); саб сагаан гэшэгэнээн ург. газараар няалдан ургадаг эшэтэй, сагаан сэсэгтэй үндэһыень эдеэндэ оруулдаг ургамал (лапчатка белая).