АНИРГҮЙ

1. тэмд. н. абяа шэмээгүй, дуугарангүй, дуугай : Аляаһанай ниидэхые дууламаар аниргүй байдал тогтобо ; 2. наречи 1) абяа шэмээгүйг ѳѳ р, дуугайгаар, шууяа гаргангүйг ѳѳ р : Хододоол аниргүй ябадаг Аюур мүн ѳѳ Дагбын город мордохо болоһониие зосоогоо ехээр шаналба ; абяа аниргүй шэмээг ү й .