АЛБАТА

1. юум. н. харьяатан, ямар нэгэ гүрэнэй мэдэлдэ байдаг зон; алба татари түлэдэг хүн, зон : Хори буряад угсаатан Байгалай үмэнэдэхи тала дайдада яажа һуудаг бэ, хайшан гэжэ ород гүрэнэй албата болооб гэжэ мэдэбэ ; Нугаһагүй нуур, ноёгүй албата байдаггүй ; унаган албата түрэлхиин гэхэ гү, али уг залгамжалан ерэһэн харьяатан : Ородой хаанай унаган албата боложо ороһон хадамнай эдэнэр гадаада, дотоодын хёмороонһоо маниие абарха аршалха ёһотой ; 2. тэмд. н. 1) алба татари түлэдэг : Угрюмово поместидэ һууритай, долоон зуун албата таряашадтай, залуу дворянин Алексей Григорьевич Угрюмов танай урда доро дохино ; албата зон алба татари түлэдэг зон : Зуугаад албата зониие мэдэдэг, хэдэн олон һүнэһэ һүлдын эзэн хүн бэзэш ; 2) алба татариин, түлэлгын : Дайнда хабаадаһан зоной зариманиинь үш ѳѳ албата хэрэгээ үргэлжэлүүлһээр ябана .