АБАСАТАЙ

1 . тэмд. н. 1) үргэн ѳѳ р эдюулдэг, хурдаар урагшалдаг, бүтээсэ ехэтэй : – Эрэшүүл газар абасатай зон ха юм даа, гэбэ Мария ; 2 ) хурдан, гү й сэтэй, гү й дэл һайнтай : Дэнзэнэй орёо зээрдэ абасатай аад, тэдэ Түгнын тала хүрэшэһэн байба ; 3 ) ямар нэгэн үбшэндэ дайрагдадаг, диилдэсэтэй : хүйтэ абасатай хүн ; 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. абаха юумэтэй : Даша-Доржоһоо ехэ мүнгэ абасатай .