СЭЭРГҮЙ

1. тэмд. н. 1) хорюултай бэшэ (незапретный): – Орожо харахадамни болохо гү? Сээргүй хүн бэзэш. – Сэбээн таһалга руунь шагааба (З. Гомбожабай); 2) аха тиимэшье муу бэшэ, дунда зэргын (не очень плохой); 2. наречи айхабтар, ехээр, шангаар (сильно, весьма); сээргүй харааха хара муухайгаар харааха (сильно ругать).