СЭСЭГЛИГ

1. юум. н. хүнэй гараар тариһан модотой газар, сад, сэсэрлиг (цветник, сад): Энхэ Тайван хуушанайнгаал зангаар хүндэмүүшэ аяг гаргажа, Очир тайжада халта дохиходол гээд, хажуугаарнь зэргэшэн, сэсэглиг соогуур ябалсаба (Д. Батожабай); 2. тэмд. н. һалбаржа байһан, сэсэглэжэ байһан (цветущий): Ямар сэсэглиг гоё нуга тала, хада ойтойгоо, өөрынгөө тосхоной али зэргэ һайн һайханиие Угрюмов дурдажал дурдажал һууна (Ч. Цыдендамбаев); сэсэглиг дайда сэсэгээр бүрхөөгдэһэн газар дайда (цветущая страна).