СҮХЭРШЭГҮЙ

1. тэмд. н. хэлбэришэгүй хатуу, нугаршагүй, гуйха аргагүй (непреклонный, неумолимый): Хэдышье ажалша бүхэриг, сүхэршэгүй хүсэлтэй залуу фермернүүд эрдэм мэдэсын дуталдаhан ушараар эрхилhэн хэрэгээ орхихо баатай болодог (Б. Баторова); сүхэршэгүй зориг мохошогүй зориг, эгэршэгүй эрмэлзэл (непреклонное стремление): Сүхэршэгүй зоригтой хүнүүд лэ үшөө хэндэшье мэдэгдээгүй, ойлгогдоогүй байгаалиин нюусануудые элирүүлхэ заяатай бшуу (Д.-Д. Дугаров); сүхэршэгүй байлга хатуу зан, гуйха аргагүй байлга (неумолимость); 2. наречи аргагүй, уйгаргүй, айхабтар (чрезвычайно); сүхэршэгүй ехэ ажал айхабтар, асари ехэ ажал (грандиозная работа).