СОХО II

юум. н. 1) нют. толгойн урда дээдэ талын, нюдэнһѳѳ дээшэнхи хуби, духа, магнай; духын дээдэ талын дундахи хуби (лоб; середина верхней части лба): Би шинии хоёр нюдэнэйшни хоорондо, тэрээхэн сохыншни уршалаагай доодо тээхэнэ алдангүйл буудахаб (Ц. Шагжин); сохо манлай нюурай нюдэнһөө дээшэнхи хуби, духа (лоб): Бэень задаржа, сохо манлай дээгүүрнь, хамарайнь үзүүр дээгүүр боржогор жэжэхэнүүд һубһад мэтэ хүлһэн бии болоно (Ц. Шагжин); сохоёо уршылгаха духаяа уршылгаха (морщить лоб); 2) аха шэхэнһээ нюдэн хүрэтэрхи толгой хуби, сабиргай (висок, виски).