САХА

юум. н. 1) дүрбэн бүдүүн гасууда хүндэлэн модонуудые хадажа, дээрэнь хабтагай дэбдижэ бүтээһэн гэр зуура хэрэглэмжын түхеэрэлгэ, аранга (помост, кры тый навес): Удаань хажуудахи саха дээрэ хатаагдаһан айрһа дүүрэн адха абажа, аман соохи араанууд байнал гэжэ харшаганаса жажална (Ц.-Ж. Жимбиев); аарсанай саха аарсатай торхо дээрэ тодхогдоһон һарабша, хушаха түхеэрэлгэ (подставка-прикрытие под бочку с арсой); худагай саха хүнэгые дээшэнь үргэжэ, доошонь буулгаха гэнжэ гү, али аргамжа орёогдодог гонзогор дүрсэтэ модон (ворот колодца): Худагай сахын хажууда хоёр залуу һамгад ярилдана (Ж. Тумунов); 2) үзүүртээ асатай хоёр hургааг газарта зоогоод, дээрэнь хүндэлэн hургааг табижа хэhэн хубсаhа болон унтари хэбтэриеэ хатаадаг гү, али мори уядаг түхеэрэлгэ (перекладина для просушивания одежды, постели или привязывания лошадей): Санжид хүгшэн Женя хоёр баһал ажалтай зон хэбэртэй, амбаар руу орожо, ута ногоон ханза соохи дэгэлнүүдые гаргаад, ута аад, үндэршэг саха дээрэ хатаажа эхилбэ (Г. Дашабылов); Эгээ энэ үедэ парпагархан нооһотой хүлтэй үнэшэхэн зээрдэеэ хүтэлһэн Еши Жамсуев гүйгөөшэ моридой сахын ойро үзэгдэбэ (Ч. Цыдендамбаев).