САСУУХАН

1. тэмд. н. адлихан, илгаруулшагүй, танишагүй (совсем ровный, равный): Дулсан Жалма хоёрой сүлөөтэй сасуухан хоолойе аханарайнгаа ойро зогсоһон Доржо тодолон танина (Ч. Цыдендамбаев); 2. наречи нэгэ зэргэ, адли (наравне): Уданшьегүй, тайшаагай хара азаргын толгой өөрынь зээрдэ гунантай саб сасуухан болоод, нилээд удаахан гүйлдэбэ (Ч. Цыдендамбаев).