САНЖАА

, санжай хууш. монг. һэрижэ дэлгэрһэн, будд. Бурхан багшын шэмэг нэрэ; сан гээшэнь ‘мунхагай нойрһоо һэриһэн’, -жаа / -жай гээшэ ‘ эрдэм мэдэсэнь хүн зоной дунда дэлгэрһэн’ гэһэн удхатай (Санжа, Санжай, эпитет Будды со значением ‘распространяющий состояние Будды’).