САНЗАЙ

юум. н. ая, ганга, арса, хуһанай буурсаг, шэнэһэнэй шэлбэһэ, тэрэнгиин сэсэг г.м. һайхан үнэртэй ургамалнуудые тусхай сагта суглуулаад, һүүдэр газарта, нара харуулангүй хатаагаад нюдэжэ, аяар урда сагта түбэд эмшэд-эрдэмтэдэй зохёоһон заабаряар бэлдэһэн зүйл. Тэрээгээр утахада, хамаг муухай юумэн, тэрэ тоодо үбшэ тараадаг вирус, микробууд үгы хэгдэдэг (благовоние, ароматное вещество): Тиин үбгэн ноёной гэртэ Гончог-Жамцын ороходо, набтархан шэрээ дээрэхи бурхан багшын урда тахил табяатай, зула бадаржа, санзай ууяжа байба (Б. Санжин, Б. Дандарон); санзайгаар утаха сан бадараажа арюудхаха (окуривать благовонием с целью очищения): – Энэ аршаан абаашажа, бэриеэ угаагты. Энэ санзайгаар утагты. Бурханаа һанажа хэбтэг, – гэбэ (Ч. Цыдендамбаев).