САГААША

юум. н. 1) шаж., байг.-худ. газар нютагай, хада уулын, уһа голой эзэдтэ үргэл үргэдэг үбгэн, сасалиин үбгэн (старик, могущий призывать местных духов): Басагаяа хүргэжэ ошог шодой сасалиин үбгэн сагааша угтажа байһан ху данарайнгаа баһа сасалиин үбгэнтэй суг боложо, энэ түрэмнай һайн үнгэрэг гэжэ газаа сэржэм үргэдэг юм (Л. Цыбенова); 2) айрагша сагааша сагаан эдеэндэ дуратай хүн (любитель молочных кушаний).