САБШАМА

тэмд. н. 1) эритээр отолхоор (такой, что можно рубить): сабшама яһан; 2) хажуураар хадахаар (такой, что можно косить): сабшама ногоон; 3) эрид, эгсэ, эгсэ доошолһон, сэхэ доошолһон, эгсэ бууһан (отвесный, обрывистый): Хүрэһэн бэеэрнь / Яа нохойнь / Y рөө лэ хүбүүгээ дахуулаад, / Сабшама үндэр / Орой өөдэнь гараба (А. Тороев); сабшама хабсагай эгсэ доошолһон байса (отвесная скала): Гүрэнэйнгөө шухала даабариие дүүргэжэл үзэхэб гэһэн һанал бодолтой Шампии Сагаан-Адха үндэрэйнгөө сабшама хабсагайда ошожо тулаба (А. Шадаев); сабшама эгсэ эрье налуу бэшэ, сэхэ доошолһон эрье, ганга эрье, нурамхай эрид эрье (обрывистый берег): Бүтүү шугы бургааһанай дундуур шааян шалшаганан урдадаг түргэн горхоной баруун бэедэ һүүдэртэн харлажа байһан набтархан аад, сабшама эгсэ эрьеын хаяада зунай намжаа дулаахан үдэшэ хоёр гал ойро ойрохон ялаб-ялаб улалзажа байна (Ц. Дон); 4) нюдэ аняад абамаар; һаргама, ялбуулһан (такой, что можно успеть моргнуть; слепящий, ослепительный): Урдамнай нюдэ сабшама сагаан тала нэмжынэ; ◊ нюдэ сабшама зуура айхабтар түргэн, түр зуура, ойро зуура (в мгновенье ока): Зун нюдэ сабшама зуура үнгэршоо.