САБШАЛХА

үйлэ ү. нюдэеэ түргэ-түргэн аниха-нээхэ, анигалзаха (часто моргать): Бөөшье муухайгаар хашхаран, гэдэргээ унаад, хоншогор хара хамарһаань дурьбагар хүхэ урал руунь улаан шуһан урдажа, аймхай жоотогор нюдэниинь эзэ эхигүй сабшалжа байба (Б. Санжин, Б. Дандарон); нюдөө сабшалха нюдэеэ түргэ-түргэн аниха-нээхэ, анигалзаха (часто моргать глазами): Иимэ юумэ хүлеэгээгүй һэн тула, сошожо һүрдэшэһэн Гончиг Доржиевич нюдэеэ түргэ түргэн сабшалан, гараа хэхэ газараа оложо ядашаба (С. Цырендоржиев); сабшалаагүйгөөр гэтэхэ нюдөө хаангүйгөөр шэртэхэ, нюдөө һалгаахагүй (не сводить глаз); ◊ нюдэ сабшалха һамбаанда айхабтар түргэн, түр зуура, ойро зуура (в мгновенье ока): Оройдоо нюдэ сабшалха һамбаанда хутагаяа шэлэ хүзүү уруунь шаахадаа нугарһыень алдажа хадхаһан байгаа (М. Осодоев); нюдөө хубхай сабшалха һаамайһаар алдаха, обёоронгүй үнгэрхэ (проморгать, прозевать): – Һэ-һээ, нюдөө хубхай сабшалаад лэ, амаа дэмы ангайлдаад лэ, һайн һалаабша эдеэд лэ, һула һалаа гүбшии (Б. Мунгонов).