СААНАХИ

тэмд. н. 1) холохон байгааша, жааха холуур байгааша (находящийся поодаль, подальше): – Шагнажа байнаб, – гээд, саанахи хүнэй ута унжагайгаар шашахые тэсэнги шагнаба (С. Цырендоржиев); эгээ саанахи хамагай холо байгааша (самый дальний): Эгээ саанахи хүндын аяар тэрэ дээрэ, тэрээнэй эхинһээ хуша модон эхилдэг (С. Доржиев); тээ (гү, али тэрүү) саанахи холохон байгааша, зайтай байгааша (находящийся поодаль, подальше): Триерэй түерөөндэ тээ саанахи хүнэй хашхархые дуулахаһаа байтагай, хажуудахи хүнтэйгөө хашхаран һагад хөөрэлдэнэ бшуу (М. Осодоев); Һүүлээрнь тэрүү саанахи гэрнүүд түглын бултайжа, мананай забһараар шагааһан наранай элшэ туяа сонхонуудайнь шэлдэ ялагашаха юм (М. Осодоев); 2) нүгөө талада байгааша (находящийся по ту сторону чего-л.): Һэжэглэнги хандагай шэхэнүүдээ дальбалзуулан шагнаархажа байһанаа, үргэн сарамай саанахи бүхэгэр үзүүр харан хатаршаба (Д.-Д. Дугаров); хилын саанахи хилын нүгөө талада байгааша (заграничный): Тиихэтэй хамта мүн гүрэн соохи болоод, хилын саанахи байдал тухай үргэн ниитэдэ ойлгуулха талаар саг үргэлжэ ябуулдаг байһан (А. Жамбалон); 3) ямар нэгэ саг хугасаагай урда тээ болоһон (имевший место определённое время назад): Шойнзоной һанаанда дүрбэн жэлэй саанахи үдэрнүүд, боро хараантай урилдан, огторгойдо түрэдэг мүшэд шэнги, хойно хойноһоо орожол орожол байна (З. Гомбожабай); үнгэрэгшэ жэлэй саанахи хоёр жэлэй урда болоһон (позапрошлогодний).