СААНАХАН(А)

(А) 1. дах. ү. 1) арада, нюрганда, ара тээ, нүгөө тээ, саада тээ (за, позади): Харгынгаа барагар ой соогүүр годирходо, ноён Тураахиин хотон бүлэг хуһан ойн саанахана гээ һэмнэй, дүтэлөө ха юм гэжэ ойлгобо (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) урда, урда тээ, саада тээ (тому назад, перед тем – о времени): Одоо яажа байгша һэм даа хэдэхэн жэлэй саанахана! (С. Доржиев); 2. наречи 1) тэндэ, тээ тэндэ, холохон (поодаль, чуть подальше): Саанахана шагнажа байһан Ганга гансата һэр-мэр гэжэ түргэхэн тэдэнэй хажууда ерэн, тэрэ саарһа шагаалсана (Ц. Шагжин); тээ (гү, али тэрээ) саанахана холохон, холуур (поодаль, подальше): Ахайтанай шоно шэнги нохой тээ саанахана, саһан уруу хадхаад орхижорхиһон салирайм хажууда һууна (А. Жамбалдоржиев); Хонгорой эдэ хүнүүдээр иигэжэ һанаа амарханаар үгэ буляалдан ажаллахые тэрээ саанахана зогсожо байһан Жаргал шагнахадаа гайхана (Д. Эрдынеев).