ҮРЗЭГЭРХЭН

тэмд. н. 1) арбагархан, дээшээ бодоһон, орбогорхон (взлохмаченный – о волосах, шерсти): Тэрэ ород энэ жаахан хүбүүнэй ямар бодолдо эзэлэгдээд байһыень одоол һая ойлгоһон янзатай, үрзэгэрхэн толгойень бүтэн гараараа эльбэсэгээн хэлэбэ (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) арбагархан үһэтэй (лохматый, с торчащими волосами): Тиигээд сабхишан Ванькадал адли нэгэ үрзэгэрхэн хүбүү хараба (Ц. Шагжин).