ҮГЭЛИТЭЙ

тэмд. н. үритэй, үри шэритэй, зээлитэй (имеющий долги, задолжавший): Мүнгэ үгэлитэй аад, түлэдэггүй хүндэ баримнай гам хайрагүй юм (Ч. Цыдендамбаев); үгэлитэй хүн үри шэритэй хүн гү, али эмхи зургаан (должник; бухг. дебитор): Бобровский ноён үгэлитэй хүнүүдые бултыень Мархансайнда дуудаба (Ч. Цыдендамбаев).