ҮГЭЛИГЭ

юум. н. үргэл, бадар, хандиб (милостыня, подаяние): Хүн туйлай ехээр оролдожо, хара хүлhөөрөө мүнгэ олоод, үгэлигэ үгэдэггүй ушараарнь тэрээндэ олзолhон мүнгэеэ эдлэхэ ушар олдодоггүй (Б. Баторова); үгэлигын эзэн будд. үгэлигэ үгэгшэ, үргэгшэ (податель милостыни, жертвователь в пользу духовенства); эдеэнэй үгэлигэ эдеэгээр хэһэн үргэл, үргэһэн эдеэн (подаяние, милостыня в виде пищи); номын үгэлигэ бурханай ном заажа хэһэн үргэл, һургаал (религиозное подаяние, наставление).