ҮГҮҮЛЭЛ

юум. н. 1) дуугарха маяг, хэлэлгэ (выговор, произношение): Зүгөөр үгын бүридэл эрдэмтэдэй һонирхол татажал байдаг зандаа, юундэб гэхэдэ, хэлэнэй байгуулга, абяанай үгүүлэл, морфологическа ба синтаксическа шэнжэнүүд хубилжа, хүгжэжэ байдагынь мэдээжэ (С. Жамсаранова); 2) багахан хэмжээнэй хөөрэжэ үргэлжэлһэн зохёолой нэгэ түрэл, янза (сказ, рассказ): Тэдэнэр түрэл буряад хэлэнһээ эгээл һайхан үгэнүүдые шэлэн, тэдэнээ хойно хойноһоонь холбон, үгүүлэл зохёонод (Ц.-Ж. Жимбиев).