ҮБШЭНТЭН

юум. н. үбдэгшэ, бэеэ аргалуулагша (больной, пациент): Нуурта ороһон багахан аршаан булагай уһые үе мүсын үбшэнтэд халаажа ородог, эндэхи шабараар бэеэ жэгнэдэг заншалтай (Д.-Д. Дугаров); үбшэнтэниие үзэхэ үбдэһэн хүниие шэнжэлэн хараха (принимать, осматривать больного): Үбшэнтэниие үзөөд гарахадаа, хамгаалгын хубсаһаяа тайлаад, тусхай боошхо соо хадагалдагбди (Н. Бабуева); үбшэнтэниие харууhалалга үбдэһэн хүниие адуулалга, эмшэнэй заабариие гүйсэд бэелүүлгэ (уход за больным); үбшэнтэнэй бэеын байдал үбдэһэн хүнэй бэе лагшан (состояние больного); үбшэнтэнэй аргалуулжа байха гурим үбдэһэн хүнэй ямар сагта юу хэхэб, юу эдихэб гэһэн журам (режим больного); үбшэнтэниие амяарлаха халдабарита үбшэн хүрэһэн хүниие тусхай амяараа таһаг соо оруулха (изолировать больного); үбшэнтэниие эрьехэ эмнэлгын газарта гү, али гэртээ үбдөөд хэбтэһэн хүнтэй ерэжэ уулзаха (навещать больного).