УРАДХУУЛ

1. тэмд. н. тогтомол бэшэ, урдажа байдаг, уһаар доошоо ябадаг (проточный, текущий): Урадхуул уһанда юумэ хамаагүй угаадаггүй. Юумэ угааха хэрэгэй заатагүй гарабал, амһарта соо хэжэ абаад, уһанһаа холо ошожо угааха (Ц.-Х. Жамьянова); 2. юум. н. уһанай гү, али шэнгэн бодосой хүдэлэлгэ, урдалга (течение, поток, ток): Минии эсэгын, үбгэн эсэгын шүтэжэ ябаһан юумэнүүдтэ үнэн сэхээр хүмүүжүүлэгдээшье һаа, иимэ бодолнуудай хэжэгтэ абтааб гээд гараа һалд табижа, урадхуул руу абаашагдахагши? (Ц. Цырендоржиев).