ТЭНҮҮЛ

1. тэмд. н. зольбо, зайгуул, зайран (бродячий): Нээрээшье, тэнүүл баабгайнууд малшадые ехээр айлгажа байна (Д.-Д. Дугаров); тэнүүл зайгуул хүн бадаршан, холын замда ябаһан хүн (странник): – Юун тиимэ юумэ байха һэм даа, тэнүүл зайгуул хүнэй ябахада, ажалгүй галзуу ноёд гараа зохолходоо элдэбээр алмай талмай аашалаа юм ааб даа (Х. Намсараев); 2. юум. н. зайгуул, зольбо, зайран (бродяга): – Үү, тэнүүл! – гэжэ тэрэ зэбүүрхэнгеэр дуугараад, шулуун нуугада түшүүлһэн буугаа гартаа абаба (Д.-Д. Дугаров).