ТЭБХЭГЭР

1. тэмд. н. 1) дүрбэлжэн, дүрбэн булантай, тэбхэр (квадратный, прямоугольный): Баруун ханадань байһан тэбхэгэр сонхын ойро түрүүлэгшэнэр зогсоод, газаашаа харанад (Ц.-Ж. Жимбиев); тэбхэгэр стол дүрбэлжэн, дүрбэн булантай стол (квадратный стол): Тэбхэгэр хара столой нэгэ таладань хуушан модон жабдан хабтайна, тэрээн дээрэ урданай сагай олбогуудтал адляар хэдэн дабхар шэрдэгүүд ябталаатай (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) багжагар, тугжагар, шиираг, бүхэ бэетэй, үргэн мүрэтэй, ханхагар (коренастый, крепкий, широкоплечий): Набтаршаг, тэбхэгэр бэетэй түрүүлэгшэеэ дахан, Бизьяа үбгэн заалда орожо, партерэй тэн багтахи һуурида һуубад (С. Цырендоржиев); 3) ёрмогор, ёрбогор (угловатый); 2. юумэнэй нэрын удхаар хэрэгл., хабтагар юумэнэй тоо харуулдаг хабтагар зүйл, тэбхэр боодол, багса (употр. как единица счёта пачка): – Тиигээд хармаанһаа улаан бүдтэ орёолтотой тэбхэгэр мүнгэ гаргажа ерээд лэ, Дулсанай хүл доогуур шэдэжэрхихэ зуураа: – Про-те-же! – гэжэ муухайтаар ирзагад гэн, шүдэнэйнгөө забһараар шуухиржархёо һэн (С. Цырендоржиев).