ТЭБХЭ

1. юум. н. 1) юумэнэй забһарта хабшуулжа хүнды гаргаха зүйл, оньһон (подпорка, подставка, кобылка, костяная под струны; костяная кобылка на концах лука под узлами тетивы): Бүридхөөд үзэхэдэнь, арбан нэгэн анзаһан дутуу, нэгэ плуг толгойгоороо үгы, дүрбэн плугһаа шухала шухала тэбхэ, шүрэбүүдые мулталжа абашаһан байба (Ц. Дон); хазаарай тэбхэ хазаарай сахаригай тэртэ, хүндэлэбшэ (распорка в кольцах узды); тэбхэ тобшо алха тобшо. Тэбхэ тобшонууд хоёр янзын байдаг: хоёр хажуунь түхэреэн аад, бэень гурьбагүй мэлигэр байдаг, үгышье hаа хоёр хажуунь зургаан гү, али найман булантай аад, бэень булангайнгаа тоогоор гурьбануудтай байдаг юм (пуговица из серебра цилиндрической формы); 2) үүдэнэй хаагдахагүйгөөр табиһан модон (закладка у двери); 3) горшоог гал дээрэhээ абадаг үндэhэтэй модоор хэгдэhэн ута эшэтэй модон (Т-образное приспособление для снятия горшка с огня, сделанное из берёзы с корнем): шүлэнэй горшоогой томо тэбхэ; 4) хабтагараар дарагдаһан, сохигдоһон юумэнэй тоо харуулдаг, үсөөн хабтагархан, хабтагар, тэбхэгэр зүйл (употр. как единица счёта плитка): – Нэгэ тэбхэ сай оложо үгэхэгүй хүн гүш? (Г. Цыдынжапов); 2. тэмд. н. тэгшэ, жэгдэ, хабтагар (плоский, ровный): Түмэн араа шүдэнүүдтэ / Түгдэлүүлэн далтиржа, / Тэбхэ булад дүшэнүүдтэ / Тээрмэдүүлэн үлтиржэ… (Д. Улзытуев).