ТЭБСЭГ

юум. н. ямар нэгэн үндэрхэн тэбхэгэр газар, багахан хабтагар талмай, табсан, тэбтэг, шата (выступ, уступ, ступень): Доржын сэдьхэл доро орожо, үгэнь нэгэ жэгдэ намдууханаар дуулдана, орьёлоо шулуун хаалта, эгсэ тэбсэгые үнгэрэн гаража, жэгдэхэн һабадаа ороһон уһан иигэжэ амгалан тайбанаар урдажа байдаг (Ч. Цыдендамбаев).