ТЭБТЭГ

юум. н. табсантаһан үндэршэг тэбхэгэр газар, багахан хабтагар талмай, табсан, тэбсэг, шата (выступ, уступ, ступень): Саашадаа тэдэнэр аркһаа аркда гараһан гантиг шулуун гэшхүүрээр дамжажа, үргэн ехэ тэбтэг дээрэ гарабад (Б. Санжин, Б. Дандарон); хабсагайн тэбтэг хабсагайн боори дээрэхи багахан тэбхэр газар, хабсагайн табсан (уступ скалы): Шулуун хабсагайн тэбтэг дээгүүр зэрлиг хүхэ ямаад харагдахадал гээд, ганга жалгын оёорой бүтүү модо уруу харайлдан ородог һэн! (Д. Батожабай).