ТЭБДЭЛ

юум. н. 1) мэгдэл, хүл хѳѳрсэг бололго, һүрдѳѳн, үймѳѳн (спешка, торопливость, суетливость): – Үсэгэлдэрэй түхеэрээд байналди даа, – гээд, Тасарун үбгэжөөл Тогоошын үгэ дуугүйгөөр хубсалжа эхилхэдэ: – Юунэй тэбдэл болоо юм, сайлаад ябыш, – гэнэ (Д.-Д. Дугаров); тэбдэл дундаа яаран, яараһандаа, мэгдээн соогуур (второпях, впопыхах); 2) бахардаан, бахардалга, сошордолго (растерянность, оторопь).