ТЭБДҮҮГЭЭР

наречи 1) яаралтайгаар, шамдуугаар, һабандуугаар (торопливо, впопыхах, суетливо): Хоёр зуугаад алхамай хирэдэ үнөөхинь ганзагатай морёо тэбдүүгээр шабхуурдан саашалжа ябана (Д.-Д. Дугаров); яаруу тэбдүүгээр шамдуугаар, һабандуугаар (торопливо, второпях): Клубай хэрэлсы дээрэ һууһан залуу хүбүүе хараад, моринһоо буунгүй яаруу тэбдүүгээр, саашалхаа һанан асууба (Г. Базаржапова-Дашеева); 2) бахардуугаар, мэгдэжэ, һанаагаа зобонгёор, һанаашархан (растерянно, встревоженно): Хэшэгтэ нагасынгаа гэб гэнтэ үбшэлһые, тиигээд «түргөөр ерэг» гэжэ тэбдүүгээр дуудаһыень дуулахадаа, Доржо айжа, нюргаарнь хүйтэ дааба (Ч. Цыдендамбаев).