ТЭБ II

шангадх. част., тэ- гэһэн үзэгүүдээр эхилһэн үгэнүүдтэй суг. хэрэгл. (усил. част. к словам с начальным тэ-); тэб тэгшэ (хэн) а) өө мөөгүй, жэгдэ (совершенно ровный): Хүнэгөө тэб тэгшэ газарта табяарай!; б) нэгэшье хэлтынгүйгөөр, тон адляар, зэргэ, хажуу тээшээ болонгүйгөөр (очень ровно): – Нүхэр полковой комиссар, танда хандахые зүбшөөгты, – гэжэ тэрэ ёһолбо, тиигээд тэб тэгшэ хоёр хүлөө зэргэлүүлэн зогсоно (Ж. Тумунов); тэб тэгшэ эрхэтэй аб адли эрхэтэй (совершенно равноправный); тэб тэгэндэнь эгээ дундань, яг дундань, түбтэ (на самой середине, напр. озера).