ТУНХАРИХА

, тун хариха, тон хариха үйлэ ү. 1) сухариха, бэрхэшээлдэ һаатаха, бэрхэшээхэ (отступать перед чем-л., отступаться от чего-л., пасовать): Тракторай ерэхэгүйдэнь тунхаряагүй, гар зэмсэг барижа хүдэлөө (Б. Мунгонов); – Сэбэршье, ухаатай сэсэншье, зоригооршье тун харихагүй, хэрэгтэй сагтаа хадхуу шэрүүн байжашье шадаха басаган гэнэб (Ч. Цыдендамбаев); – Энээнһээ тун бү хари, – гэжэ хармаан соонь хүбхыжэ байгаа һолонготонууд Николай Степановичта һануулна (Ж. Балданжабон); зорилгоһоо тунхариха эрмэлзэһэн юумэнһөө сухариха (отступать от цели): – Мүнөө үеын байдал харуулха гэһэн зорилгоһоо тунхарихам бэрхэтэй (Ж. Тумунов); 2) зүрхэ алдаха, татагасаха, һэжэглэхэ (не решаться, робеть, сомневаться): …хажуурай эшэһээ гарнуудайнгаа тон харидаг болоһые лаблан мэдэбэ (Ж. Тумунов); жааханшье тунхарингүй нэгэшье маргангүй, шууд зоримгойгоор (без колебаний, решительно): …бата найдалаар этигэһэн Николай нэгэ жаахашье тунхарингүй, Анисимда гараа һарбайба (Б. Мунгонов).