ТУНХАРИШАГҮЙ

тэмд. н. сухаришагүй, ямаршье бэрхэшээлдэ һаатадаггүй (неотступный, решительный): Эжы абынь үршөөһэн түрэлхиинь хурса бэлиг ба өөрынь тунхаришагүй ажалша абари зангынь эрдэм мэдэсэеэ, ухаан бодолоо баяжуулжа, арад түмэндөө аша туһатай ябахын эшэ шалтагаан болоһон (soyol. ru); тунхаришагүй зоригтой зорилго яажашье дүүргэхые эрмэлзэһэн, бүхы шадалаараа шармайһан, хатуу зоригтой, шэн зоригтой (очень целеустремлённый): Тэрэ тунхаришагүй зоригтой, дэлгэр сэдьхэлтэй, дээрэһээ үршөөгдэһэн хуби заяатай хүн байгаал даа (gazeta — tolon. ru).