ТУНАХА

үйлэ ү. 1) доошоо орохо, ямар нэгэн шэнгэн бодосой холисын юумэнэй оёорто тогтохо (оседать, отстаиваться): Боошхотой уһанай элһэ шабар тунажа, сэбэр болобо; 2) тараха, тогтохо, доогуур һуунагтаха (распространяться – напр. о тумане, дыме, запахе, музыке): Шатаһан яһан тамхин хоёрой үнэр худхалдаад, сагаан хүхэ утаан тунажа, галай утаантай ниилэн, гэр соогуурнь тунана (Ж. Балданжабон).