ТУЛЮУРДАХА

үйлэ ү. 1) ядалдаха, тэнхээгүйдэхэ (оказываться беспомощным, бессильным): Энээхэн багта үбгэжөөлшье тулюурдаад абаба. Хүлөө алдаһандал, ээл-тээл гээд, бухалдаа диилдэхэеэ һанаба (С. Ангабаев); 2) зобохо, абиртаха (измучиваться); 3) барг. шадабари багатай байха, арга дүршэлгүйдэхэ, дүрэ шадабаряар дуталдаха (иметь недостаточно умения, опыта): Тулюурдаад хотоной үүдэ һайнаар хаажа шадаагүйб.