ТУЛАЙ

юум. н. 1) уршаг, муу юумэн, гай тодхор, лай (неприятность): тулай татаха; тулай тодхор гай, муу үйлэ, шоро, гай тодхор (неприятности): – Эдэ нохойнуудшни ямар тулай тодхороо нарбайлгана ааб, энэ Дамдин түрүүлэгшэ гэжэ баһал жэгтэй муухан хүн болоод байна даа! (Х. Намсараев); 2) һаалта, һаад (препятствие, помеха); ○ тодхор гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.