ТОХИИЛДОХО

үйлэ ү., угталд. залог олоороо нарин, туранхай аад, бүхэтэр, нэрүү, һүүзэгэр байха (быть худыми и сгорбленными): Үүдэнэй хажууда тохиилдожо байһан гаригар үндэр Улхаан, пигдагар хара Хулхаан хоёрые хүнүүдшье байна гэжэ ноёд һайдай һанаашьегүй һаань… (Ж. Балданжабон); тохиилдон бүгзылдэхэ туранхай олон амитадай бүхыхэ, бүгдыхэ (горбиться): Хэрэлсыһээ эхилээд, хотон хорёо гэхэ юумэгүй, хуу уһа мяхан, зүдэрүүнһээл һаа зүдэрүүн, хайшалагдаһан хонидынь тохиилдон бүгзылдэшэнхэй (Ц.-Д. Хамаев).