ТОГТУУН

тэмд. н., захаам. хүдэлдэггүй, хүдэлөөгүй байдаг (стоячий, стабильный): Орьёл сагаан оройнь тогтуун үүлэндэ хонон үнжэн бөөмэйлүүлэн налайжа, тэнгэриин хэзээ сэлмэхые ойлгохоор бэшэ (Д.-Д. Дугаров); тогтуун зүбөөр эрхилхэ жэншэдгүйгөөр, үнэн сэхээр ударидаха, дааха (управлять стабильно и грамотно): Ажахыгаа тогтуун зүбөөр эрхилжэ шадабал, колхознай баяжангүй, ажалшадай олзо һайжарангүй яахаб (Д.-Д. Дугаров).