ТАҺАРХАЙ

тэмд. н. 1) хахархай, һаланги, таһа һүрэнги, таһа татуулһан (оторванный, разорванный, рваный): Тохоногоороо таһархай самсатай, тоогүй олон халааһанһаа зузааршаһан халхагар ехэ үмдэтэй Эрдэмтэ аргааханаар алхална (Ч. Цыдендамбаев); таһархай удархай (гү, али бутархай) һалаһан, таһаранги (рваный): Үглөөнэй арбан часһаа хойшо манан түргэнөөр дэгдэжэ захалаад, удангүй үндэр үндэр ой модонуудай, хабсагай байсануудай оройгоор шэргүүсэлдэһээр яаһаар, таһархай удархай үүлэнүүд боложо дэгдэшэбэ (Б. Мунгонов); Бүри дээрэ, үндэр шулуун хабсагайн сээжэдэ һүн сагаан таһархай бутархай мананай өөдөө аалиханаар тунан дэгдэхэ харагдана (А. Жамбалдоржиев); 2) зайтай, зайдуу, холо (оторванный, далёкий): Тэрэ хадаа зонһоо таһархай, үхэр малайшье бэлшэдэггүй, хаа-яал зэрлиг шахуу адуунай бэлшээ һаа бэлшэдэг, үбһэ ногоо элбэгтэй газар һэн (Б. Санжин, Б. Дандарон); таһархай холо нилээд зайтай (довольно далёкий): Дугартанай отара хүндын эхиндэ, ехэ таһархай холо газарта байдаг юм; 2. юум. н. таһа татуулһан хэһэг, таһардаһан, таһарһан юумэн (обрывок): Хуушан газетын таһархай дээрэ тоонуудые анхаралтай зохидоор бэшэнэ (В. Гармаев); бүдэй таһархай бүдэй таһарһан хэһэг (лоскут, обрывок ткани): Мүн даа, хуушан бүдэй таһахайгаар толгойнгоо шарха боонхой, сахюуртаньшье ёһоороол! (Д.-Д. Дугаров); үгэнүүдэй таһархай арайшье дуулдажа байһан үгэнүүд (обрывки слов): Эдэнэй ябууд хөөрэлдөөнһөө элдэб үгэнүүдэй таһархай дуулдана: баяртай хүхюутэйшье, наадатай энеэдэтэйшье, гунигтайшье үгэнүүд (З. Гомбожабай).