ТАРНИ

юум. н., шаж., хууш. ямар нэгэн бурханда хандажа уншагдадаг маани. Тарни гээшэ айхабтар ехэ шэдитэ хүсэтэй, нюуса удхатай, олон дахин уншаха бүри удхань элирдэг. Илангаяа олон маани уншабал, хүниие гурбан мянган юртэмсэтэй холбохо шадал маанида бии гэдэг. Тиимэ холбоотой болоһон хүнэй гуйлтань заатагүй дүүргэгдэдэг. Тарни дотороо арбис гэхэ гү, али шэдитэ тарни, тогтоһон тарни, нюуса тарни гэжэ илгардаг (тарни, мистическое заклинание): Лама аман соогоо тарни уншаһан зандаа барисаяа хүлеэжэ, тоомжогүй янзатайгаар хажуу тээшэнь табяа һэн гэхэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); тарни уншаха маани үгэлэн хэлэхэ (читать молитву, произносить заклинание); хараалай тарни муу үйлэ, үхэл, зоболон, хохидол хүсэжэ хэлэлгэ (проклятье): Ламатан һүрэжэ бодоһон бэеэрээ хаяагаараа тэмтэржэ, һүхэеэ гартаа оруулаад, сээжэлдэһэн хараалайнгаа тарни уншажа, хайшан гэжэ тонуулшаниие угтахаяа бодомжолон байба (Б. Санжин, Б. Дандарон).