ТАРНААН

юум. н., ург. хэдэн шатаһаа бүридэһэн шүүһэлиг ягаан эшэтэй, нариихан гонзогор набшаһатай сагаан буурсагтай ургамал; хабартаа үхибүүд эшыень жажалжа, шэмэн эдидэг (ревень полевой): Үбгэн абынь харахада, хуушан буусын һуурида бүдүүнээр ургаһан тарнаан байгаад, хэды тэдые хухалан абаад, набшаһыень сэбэрлэжэ, энээниие эдигты, тарнаан гээшэ, умдантнай бүри хариха гэхэдэнь, хүүгэд эдибэд (Б.-Б. Намсарайн).