ТАЛА II

юум. н., хууш. нүхэр, найза (друг, приятель): «Зай, таланар, элүүр энхэ, һайн һайхан һуугты!» – гээд, шэнэ танилнуудайнгаа гарнуудые адхаба (Б. Санжин, Б. Дандарон); тала нүхэр хани, найза (приятель, хороший знакомый): Тайгын зон түргэн тала нүхэд болоодхидог лэ ха юм (С. Цырендоржиев); тала танил бэе бэеэ һайн мэдэхэ, хоорондоо холбоотой хүн (знакомый): Булавинай буряад хэлэндэ һураһаниинь буряадуудтай тала танил болохо ябадалдань бүришье һаа туһална, ямаршье буряад хотон айлда хүрэхэдэнь, хүндэтэйгөөр угтана (Б. Санжин, Б. Дандарон); ○ танил гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.